Zinc (as gluconate): 15 mg Vitamin B1: 1.3 mg Vitamin B2: 1.5 mg Vitamin B6: 1.6 mg Vitamin B12: 0.003 mg Vitamin C : 100 mg Biotin : 0.15 mg Folic acid : 0.2 mg Niacin : 9 mg Pantothenic acid : 6 mg

دولوکستین ساختمان هتروسیکلیک غیر مرتبط با ضد افسردگی سه حلقه ای(TCA) داشته و از خانواده مهار کننده های باز برداشت سروتونین –نوراپی نفرین (SNRI)است با این حال تمایل اکثر مهار کننده های سروتونین- نور اپی نفرین به ناقل های سروتونین(SERT)بسیار بیشتر ازناقل های نور اپی نفرین( NET)است ومهارکننده های باز برداشت سروتونین –نور اپی نفرین از جمله دولوکستین برخلاف ضد افسردگی های سه حلقه ای تاثیر قوی آنتی هیستامین ،مسدد آلفا- آدرنرژیک وآنتی کلینرژیک ندارند،در نتیجه دولوکستین به دلیل تحمل پذیری بهتر،بیش از ضد افسردگی های سه حلقه ای در درمان افسردگی ماژور وسندرم های درد طرفدار دارد.دولوکستین درسال 2010 توسط FDAجهت درمان اختلالات مفصل وماهیچه تائید شده است.همچنین دولوکستین در درمان اضطراب فراگیراز جمله OCDt ,PTSDواختلال اضطرابی اجتماعی،GAD(با یک اضطراب مزمن ونگرانی نابجا مشخص می شود)،اختلال پانیک با دوره های عود کننده اضطراب فراگیر کوتاه مدت (اغلب بدون عامل زمینه سازمشخص می شود )،بی اختیاری ادراری استرسی ،وعلایم وازوموتور یائسگی تجویز می شود.در مواردی که بیمار صرع داشته ویا بای پولارباشد با احتیاط زیاد مصرف شود دولوکستین به خوبی جذب می شود. ونیمه عمرآن 12-15 ساعت است و یکبار در روز تجویز می شود این دارو با قدرت به پروتئین های پلاسما متصل می شود.(97%) واز طریق CYP2D6و CYP1A2دستخوش متابولیسم اکسیداتیووسیع قرار می گیرد.و از طریق کلیه ها دفع می گردد. نارسائی کبدی سطح دولوکستین را به شدت تغییر می دهد. دوز بهینه مصرف این داروبه اندیکاسیون وبه بیمار بستگی دارد دوزآغازین برای درمان افسردگی معمولاً همان دوز درمانی است وبیمارانی که به دستکم چهار هفته درمان پاسخی نمی دهند. ممکن است پزشک دوز را به تدریج تاحد اکثر دوز توصیه شده(120میلیگرم) یا بالاترین دوز قابل تحمل بیمار افزایش دهد.برخی بیماران ممکن است به دوزهای کمتر از حداقل دوز توصیه شده(40میلیگرم)پاسخ دهند.برخی اختلالات اضطرابی ممکن است به دوز های بالائی از دارو نیاز داشته باشند .در اختلالات درد خصوصاً در دردهای نوروپاتی دیابتی دوز دارو همان دوز مصرفی جهت افسردگی می باشد. براساس هشدار FDAتمام داروهای ضد افسردگی خطرخودکشی را در بیماران زیر 25 سال افزایش می دهند. عوارض جانبی: بعضی علایم گوارشی مانند تهوع ،بی اشتهائی ، دردهای شکمی است که این علایم معمولاً اوایل درمان بروز می کند.وپس از هفته اول بهبود می یابند.افزایش تون سروتونرژیک در سطح نخاع وبالاتر از آن ،با کاهش عملکرد میل جنسی وتاخیر در ارگاسم همراه است وعوارض نورآدرنرژیک ازجمله افزایش فشار خون وضربان قلب وفعالیت بیش از حد CNSاز جمله بی خوابی ویا پرخوابی است. اکثر داروهای ضد افسردگی از نظر FDAدر کلاس Cداروهای تراتوژن قرار می گیرند.احتمال تداخلات داروئی با سایر ضد افسردگی ها وجود دارد لیکن خطرناکترین آنها شامل MAOها که شامل سلژلین ،ترانیل سیپرامین،فنلزین،ایزوکاربوکسازید می باشد (وباید حداقل 14 روزبین تجویز دو دارو فاصله باشد.) وتاحد کمتری ضد افسردگی های سه حلقه ای از نظر تداخل هستند.مصرف همزمان با آنتی کواگولانت ها ریسک خونریزی را افزایش می دهد.مصرف همزمان با مهارکنندهایCYP1A,CYP2D6(CYP45)مانندسایمتیدین،سیپروفلوکساسین،فلوکسامین، فلوکستین،پاروکستین،دزپیرامین،وکینیدین باعث افزایش غلظت دارو می شود.به دلیل اتصال بالای پروتئینی دولوکستین با داروهائی با اتصال پروتئینی بالا سبب بروز عوارض جانبی می شود.مصرف الکل ونوشابه های الکلی به همراه این دارو به دلیل افزایش خطر بیماریهای کبدی توصیه نمی شود.

ویتامین C یا اسیداسکوربیک جز گروه ویتامین های محلول در آب می باشد.این ویتامین برای رشد وترمیم بافت ها در همه قسمت های بدن ضروری است. این ویتامین در درمان زخم ها وجای زخم وهمچنین ترمیم وحفظ سلامت غضروف های استخوانی, استخوان واستحکام لثه ها ودندان ها وعروق خونی مفید است. بعضی از تحقیقات نشان میدهد که ویتامین Cخواص آنتی اکسیدانی دارد وهمچنین این ویتامین در درمان بیمار اسکوربوت (بیماری که در اثر کمبود شدید ویتامین Cپیش می آید) مصرف می شود.این ویتامین در ساخت کلاژن (قوی ترین بخش بافت پیوندی که تمام اعضائ بدن را در کنار هم نگه میدارد) شرکت دارداین ویتامین باعث جذب بهتر آهن در بدن می شود وبه افرادی که دچار کم خونی هستند توصیه می گرددبعضی مطالعات نشان داده شده است که ویتامین ث دارای اثرات آنتی باکتریال آنتی ویرال وتحریک سیتم ایمنی می باشد . میزان نیاز مصرف این ویتامین با بالا رفتن سن بیشتر می شود. ویتامین C مورد نیاز هر فرد سالم 60-90 میلیگرم توصیه شده است. افراد زیر در معرض کمبود ویتامین ث هستند: نوزادانی که در سال اول زندگی از شیر گاو یا شیرهای تغایظ شده استفاده می کنند,افراد در معرض سوء تغذیه و افراد مبتلا به دیابت تیپ یک , زنان باردار وشیرده, بیماران تحت دیالیز, بیماران مبتلا به تیرو توکسیکوز, سیگاری ها . افراد مبتلا به انباشت آهن در بدن , افراد دارای بیماری های روده کوچک (مانند بیماری کرون,سیلیاک ) معمولاً اضافه این ویتامین از راه ادرار دفع می شود اما مصرف خیلی زیاد آن باعث تکرر ادرار ,سنگ کلیه واسهال می شود . همچنین مصرف زیاد این ویتامین به صورت دارو باعث بروز اختلالات گورارشی خطر ابتلا به سنگ اگزالات در مجاری ادراری واعتیاد بدن به مقدار مصرف زیاد این دارو می شود.

تيزانيدين يك آگونيست صناعي آلفا 2، آدرنرژيك از خانواده كلونيدين بوده و باعث مهار نورون‌هاي تحريكي مي‌شود. جذب: تيزاندين به راحتي جذب و در عرض 2- 1 ساعت به حداكثر غلظت پلاسمائي مي‌رسد. پخش: دارو پخش گسترده دارد. متابوليسم: دارو در كبد متابوليزه مي‌گردد. دفع: دارو به صورت متابوليت غير فعال در ادرار دفع مي‌شود. نيمه عمر دفعي دارو 4- 2 ساعت است.

کوآنزیم کیوتن 30 میلی گرم

کلسیم سیترات تتراهیدرات 1000 میلی گرم (معادل 210/77 میلی گرم کلسیم المنتال) منیزیم اکساید 164 میلی گرم (معادل 100 میلی گرم منیزیم المنتال) زینک گلوکونات 38/5 میلی گرم (معادل 5 میلی گرم زینک المنتال) ویتامین د (کوله کلسیفرول) 400 واحد بین المللی

سوگرلین (پراسوگرل)در گروه داروهای مهار کننده تجمع پلاکتی است سوگرلین یک پیش دارو بوده وتوسط کبد به متابولیت فعال تبدیل می شود واین متابولیت فعال بطور برگشت ناپذیربه گیرنده های ADP روی سطح پلاکت متصل شده وباعث مهار فعال شدن وتجمع پلاکتی وابسته به ADPمی شود گیرنده ADP بطور برگشت ناپذیر تغییر کرده وپلاکت هایی که تحت تاثیر سوگرلین بوده اند همچنان برای باقیمانده طول عمرشان از سوگرلین تاثیر می پذیرند سوگرلین یک مشتق تینوپیریدین بوده که از لحاظ ساختاری وفارماکولوژیکی به کلوپیدگرول شبیه بوده ودر مقایسه با آن مهار تجمع پلاکتی وابسته به ADPرا سریعتر وبیشتر انجام می دهد. سوگرلین بعد از مصرف خوراکی به سرعت وبطور کامل جذب می شود. وغاظت پیک پلاسمائی آن حدوداً30 دقیقه بعد از مصرف خوراکی ایجاد می شود بعد از مصرف 60 میلیگرم خوراکی حدود 90 در صد بیماران به حداقل 50% مهار تجمع پلاکتی طی یکساعت می رسند بیشترین مهار پلاکتی حدود 80% بوده است مهار پلاکتی در حالت پایدار (70%) طی 3-5 روز درمان نگهدارنده بصورت دوزهای روزانه 10 میلیگرمی ایجاد شده است. طی قطع دارو تجمع پلاکتی به تدریج طی 5-9 روزد به عدد پایه می رسد .نیمه عمر متابولیت فعال 7ساعت است .محدوده (2-15 ساعت). عوارض جانبی آن خونریزی که شامل موارد تهدید کننده حیات وکشنده نیز است.به بیمار آموزش داده شود که حین مصرف این دارو امکان بروز خونریزی وکبودی به مراتب بیشتر بوده وبایستی وجود خون در ادرار یا مدفوع به پزشک گزارش داده شود بیمار باید از علایم TTPشامل تب، ضعف، رنگ پریدگی پوست، لکه های بنفش پوست ، زردی پوست یا چشم وتغییرات بدون علت عصبی آگاه باشد.. همچنین آنمی همولیتیک میکرو آنژیوپاتیک ،اختلالت عصبی ، نارسایی کلیوی وتب دیده شده است که نیازمند درمان فوری (پلاسمافرز) می باشد.