• موارد منع مصرف:
-در اسهال ناشی از مصرف سفالوسپورینها و پنی سیلین ها، در اسهال ناشی از مسمومیت تا زمانی که مواد سمی از دستگاه گوارش دفع نشده است (ضد دردهای اپیوئیدی ممکن است دفع مواد سمی را آهسته تر کنند، بنابراین اسهال شدیدتر و یا طولانی تر می شود) در ضعف تنفسي مزمن (ممكن است شدیدتر شود)
- مصرف همزمان با فرآورده های حاوی الکل
هر دارو به موازات اثرات مطلوب درمانی ممکن است در برخی افراد موجب بروز عارضه جانبی گردد.
اگرچه تمام عوارض در یک فرد دیده نمی شود ولی در صورت بروز هر کدام از عوارض زیر به پزشک خود اطلاع دهید.
- اختلالات خونی شامل ترومبوسیتوپنی، لکوپنی، پانسیتوپنی، نوتروپنی واگرانولوسیتوز- راشهای پوستی و یا سایر واکنشهای حساسیتی
-تخریب بافت کبدی یا نکروز کلیوی در صورت مصرف بیش از حد مجاز استامینوفن - پانکراتیت - ضعف تنفسی یا اختلال در آن - هالوسیناسیون – گیجی، تشنج، فشار خون- زوال عقلی یا دیگر علائم مسمومیت CNS
-آسيب عملكرد كليه - یبوست - وابستگی فیزیکی (که می تواند همراه یا بدون وابستگی فیزیولوژیکی باشد. کدئین نسبت به دیگر آگونیست های اپیوئیدی دارای وابستگی کمتر و سو استفاده بیشتر می باشد)
مقدار مصرف هر دارو را پزشک تعیین می کند. ولی مقدار مصرف معمول این دارو به قرار زیر است:
در بزرگسالان: ۱ الی ۲ عدد کپسول هر 4 تا 8 ساعت در صورت نیاز
از مصرف همزمان بیش از دو کپسول و مجموعاً بیش از 8 کپسول در شبانه روز خودداری نمایید.
در کودکان: این دارو در کودکان زیر ۱۲ سال توصیه نمی شود.
در سالمندان: بیماران مسن نسبت به بروز عوارض ضد دردهای اپیوئیدی مانند ضعف تنفسی مستعدتر می باشند.
سالمندانی که آسیب عملکرد کلیه و هایپرتروفی پروستات با انسداد پروستات دارند، ممکن است دچار احتباس ادرار وابسته به عوارض اپیوئیدها شوند. همچنین در بیماران سالمند ممکن است متابولیسم و دفع ضد دردهای اپیوئیدی آهسته تر باشد و توصیه می شود مقدار مصرف دارو در این بیماران کاهش یابد.
- دارو را با فواصل زمانی منظم میل نمایید - بیش از مقدار تجویز شده یا توصیه شده استفاده نکنید زیرا استامینوفن ممکن است در مصرف طولانی و با مقدار مصرف بالا باعث آسیب کبد شود. همچنین در مورد ضد دردهای اپیوئیدی احتمال وابستگی وجود دارد - دارو را همراه غذا و با یک لیوان آب میل کنید – کپسول را ببلعید و از جویدن آن خودداری نمایید- اگر بعد از چند هفته اثر دارو کاهش یافت مقدار مصرف را زیادتر نکنید و به پزشک خود اطلاع دهید. - این دارو در بیماران سالمند، کودکان و بیماران ناتوان با مشکلات تنفسی ممکن است باعث ضعف تنفسی گردد، لذا توصیه می شود در این بیماران مقدار مصرف کاهش یافته یا دفعات مصرف کمتر شود.
- مقدار و دفعات مصرف باید نسبت به زمان اثر، شدت درد، شرایط بیمار، مصرف داروهای دیگر، پاسخ بیمار، بطور جداگانه برای هر فرد تعیین گردد.
- با مصرف مداوم ممکن است مقاومت به دارو ایجاد گردد اولین علامت مقاومت به دارو کاهش مدت اثر ضد درد اپیوئیدی می باشد، ضعف تنفسی همزمان با مقاومت به اثر ضد درد افزایش می یابد، به این دلیل مقدار مصرف باید به دقت تنظیم شود تا اثر ضد درد مناسب ایجاد شده و خطر ضعف تنفسی افزایش نیابد.
در صورت بروز علایم جدید در بیمار، بروز سرخی یا ادم در اندام ها، تشدید درد و یا عدم تسکین آن در طی ۱۰ روز و تشدید تب و یا تداوم آن بیش از سه روز، مصرف این دارو را قطع کرده و به پزشک معالج مراجعه نمایید. در صورت مصرف طولانی مدت با مقادیر بالا به طور مرتب به پزشک مراجعه کنید.
-در صورت مصرف داروهای دیگر که حاوی استامینوفن یا ضد دردهای اپیوئیدی هستند احتیاط کنید.- در طی درمان از فرآورده های حاوی الکل یا دیگر داروهای مضعف CNS دوری کنید مگر با تجویز پزشک. در طی درمان از آسپرین و دیگر سالیسیلات ها و یا دیگر ضد التهاب های غیر استروئیدی هم زمان استفاده نکنید، مگر اینکه با تجویز پزشک یا دندانپزشک باشد. –در صورت ایجادسرگیجه، منگی، احساس کاذب خوشی یا خواب آلودگی از رانندگی و یا کار با ماشین آلاتی که نیاز به هوشیاری کامل دارند اجتناب کنید.- در صورت بلند شدن ناگهانی از حالت خوابیده یا نشسته احتیاط کنید. - اگر حالت تهوع یا استفراغ، سرگیجه یا منگی ایجاد شود دراز بکشید. - در صورت نیاز به اقدام اعمال جراحی (شامل جراحی دندان) یا درمان اضطراری احتیاط کنید. - در صورت بروز خشکی دهان از آبنبات های مکیدنی یا قطعات یخ استفاده کنید.- پس از مصرف طولانی مدت با مقادیر زیاد، قبل از قطع مصرف به پزشک خود اطلاع دهید. ممکن است برای جلوگیری از بروز علائم قطع مصرف،کاهش تدریجی مقدار مصرف نیاز باشد (علائم قطع مصرف شامل درد، گرفتگی در بدن، اسهال، تپش قلب، تب، آبریزش بینی یا عطسه، ترک پوست، افزایش تعریق، عدم تعادل در راه رفتن، کاهش اشتها، تهوع یا استفراغ، بی قراری، لرزش، درد شکم، اختلالات خواب، گشادی مردمک چشم، ضعف و سستی می باشد)
- در موارد زیر با احتیاط مصرف شود:
- در بیماری مزمن شكم (تشخیص یا روند بالینی بیماری ممکن است مبهم شود)- در بیماران با سابقه آسم و بیماری های تنفسی- درآریتمی قلبی- در تشنج یا سابقه آن- در بیماران با سابقه خودکشی یا تمایل به خودکشی- در بیماری کیسه صفرا یا تشکیل سنگ صفراوی (اپیوئيدها ممکن است باعث انقباض صفراوی شوند)- در جراحی دستگاه گوارش (اپیوئیدها ممکن است قدرت گوارشی را تغییر دهند)- در آسیب به سر یا افزایش فشار درون جمجمه ای یا آسیب درون جمجمه ای - در آسیب عملکرد کبد- در هیپرتروئیدیسم (در این بیماری خطر مهار تنفسی و طولانی شدن ضعف CNS به شدت افزایش می یابد)- در بیماری التهاب شدید روده (خطر مگاکولون سمی افزایش می یابد) - در هایپرتروفی پروستات یا انسداد آن یا تنگی در دستگاه ادراری- تناسلی (اپیوئیدها ممکن است باعث احتباس ادرار شوند) -در آسیب عملکرد کلیه
فرم ارسال پیام
اگر پرسشی درباره این محصول دارید و یا نظری دارید ٬ لطفاْ از طریق فرم زیر ارسال کنید.
فایلهای مربوط به محصول:
برای دانلود بر روی فایل مورد نظر کلیک کنید
استامینوفن کدئین